آبگینه

با غروبش که هرچه کرد غروب.

وان نهان بود: داستان دودل

که نیامد به دست او، منکوب

پس آنی که رخت برد به در

زین سرای فسوس، هیکل روز

باز آنجا، به زیر آن دو درخت،

آن دو دلداده، آمدند به سوز

                                                    فروردین 1323

برای هر انتخاب تو شرایط مهیاست

تو خود نمی دانی

اما

سلطان دیار خویشی و در هر لحظه فرمانی صادر می کنی با دلیل و بی دلیل