در نهانخانه ی روزان و شبان دلسرد

سخنانی برجاست.

سخنان است آری

از نوای دل افسای تن بیماری

زیر دندانه ی فرتوت شب تیره هنوز

                       با قطار شب و روز.

*

لخته ی دود بیابان گذری

همچنان می گذرد

وز در و بام و شکاف دیوارگراه بیرون شدن از خانه هر آن حرف نهان می سپرد.

*

با قطار شب و روز

که شبان کج و روزان سیه غافله را


همانقدر که مشغولیت به کارهای حاشیه ایی و اموری که انجام میدهی اما ارتباطی با تو و مسیر انتخابیت ندارد (البته اگر از مرحله بلاتکلیفی و باری به هر جهتی بالاتر رفته و خارج شده ای)، تو را فاسد و بی مصرف می کند، بیکاری و بطالت نیز همین اثر مخرب را دارد و زمینه ساز انجام کارهای سطحی و مخرب می شود البته این تخریب برای هر شخص تعریف و شاخصه های خاص خود را دارد. هیچ کس مثل و مانند دیگری نیست.

این چند گونگی و چند وجهی بودن انسان یکی از ویژگی های خلق خالق است.