آبگینه

گوش من مدفن آن حرف نهان می ماند

نه به دل خوش آیند.

و به منقار قوی پنجه اش آن حرف نهان

آشیان با رگ من می سازد

وز زبان دل من می آید

هر زمان قدرت اندوز.

گرچه از من بدر او

با قطار شب و روز

*

من چه خواهم گفتن

که چه گفتند دو بیمار به هم

گفت: «آن آهوی خوش» گفت: «رمید»

گفت: «آن نرگس تر» گفت : «فسرد».

                                                     اردیبهشت ماه 1328

زمانی معانی در نظرم عظیم و دست نیافتنی است که نمی خواهم در زندگیم جاری باشند و واقعا دورشان می کنم، اما در واقعیت چنین نیست معانی در زندگی دست یافتنی اند اگر بخواهم...