خو بسته ام به خانه تاریک.

چون آتشی به خرمن خاکستر سیاه.


خاموش می گذارم

هر لحظه ای چراغ.

می کاهمش ز روغن

می سایمش به تن

تا در رهم نگیرد جز او کسی سراغ.

                                                                       تیر ماه 1329


زندگی که دچار روزمرگی و تکرار شده یک زندگی فرسایشی است

منظور از تکرار انجام مکرر اموری است که بی ثمر است و ظاهری درست دارد و باطنش پوچ است

اموری که ریشه ندارد در سطح است